مونونوکلئوز | Mononucleosis
درباره بیماری مونونوکلئوز
مونونوکلئوز عفونی (به اختصار به آن مونو نیز میگویند) به بیماری بوسه معروف است. ویروسی که باعث مونونوکلئوز میشود، اپشتین بار نام دارد که از طریق بزاق منتقل میشود، پس بیماری را میتوان از طریق بوسیدن فرد دیگری دریافت کرد. این ویروس از طریق عطسه و سرفه یا به اشتراک گذاشتن لیوان و غذا نیز منتقل میشود. البته لازم به ذکر است که مونونوکلئوسیس به اندازه یک سرماخوردگی عادی خطرآفرین است.
این بیماری بیشتر در بین نوجوانان و جوانان شایع است. کودکان معمولاً علائم کمتری دارند و عفونت معمولاً ناشناخته میماند.
اگر شما به مونونوکلئوز مبتلا هستید، بسیار مهم است که از عوارض جانبی احتمالی این عفونت مثل بزرگ شدن طحال آگاه باشید. استراحت و مصرف مایعات باعث بهبود حال فرد بیمار میشود.
علائم و نشانه های بیماری مونونوکلئوز
علائم و نشانه های مونونوکلئوسیس شامل موارد زیر است:
- خستگی مفرط
- گلو دردی که با مصرف آنتی بیوتیک ها بهتر نمیشود
- تب
- گرههای لنفی ملتهب در گردن و زیر بغل
- لوزههای ورم کرده
- سر درد
- التهابات پوستی
- طحال بزرگ شده
این ویروس به مدت حدوداً 6 هفته در حالت نهفته باقی میماند، البته این زمان در کودکان کوتاهتر است. علائم و نشانههایی مثل تب و گلودرد طی چند هفته بهبود پیدا میکند، اما خستگی مفرط و طحال و غدد لنفی بزرگ شده برای چند هفته باقی میماند.
علت بیماری مونونوکلئوز
اصلی ترین و شایع ترین علت این بیماری ویروس اپشتین بار است، اما ویروسهای دیگری نیز میتوانند نشانه های مشابهی از خود داشته باشند.
اگر چه نشانه های مونونوکلئوسیس باعث بروز ناراحتیهای گذرا میشود، اما نشانهها خود به خود و بدون عوارض طولانی مدت از بین میروند بیشتر افراد بالغی که در مجاورت ویروس اپشتین بار بودهاند، آنتی بادی های این ویروس را در بدن خود دارند و به این بیماری مقاوم هستند.